Tym razem skupimy się na pozostałych ważnych sprawach związanych z podróżowaniem po krajach Europy. Zacznijmy od opłat, zwanych ogólnie - drogowymi. Bez uiszczenia tych należności, w odpowiedniej formie i czasie, spotka nas niemiła niespodzianka w postaci opłat karnych.

Opłaty drogowe

Opłaty drogowe, w zależności od państwa, pobierane są przy wjazdach na płatny odcinek drogi, bądź ryczałtowo - w postaci opłaty terminowej, której potwierdzeniem jest winieta, czyli nalepka, umieszczana na szybie czołowej. W Polsce "specjalistą" od winiet jest PZM. W placówkach tej organizacji można dokonać zakupu przed wyjazdem, albo uzyskać informację o sposobie uiszczania opłat przed przekroczeniem granicy lub w danym państwie.

Najbardziej popularne są opłaty lokalne: na autostradach, mostach, w tunelach oraz miejskie, ekologiczne itp. Szereg takich opłat funkcjonuje w: Belgii, Chorwacji, Danii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Macedonii, Norwegii, Portugalii, Serbii, Słowenii, Szwecji, Turcji, Wielkiej Brytanii, we Włoszech.

Inną formą opłat są wspominane już winiety, dostępne na granicach lub w wytypowanych punktach lokalnych sieci dystrybucyjnych, np. stacje paliw. Winiety obowiązują w: Austrii, Bułgarii, Czechach, Rumunii, Słowacji, Szwajcarii i na Węgrzech.

"Na Wschodzie" spotkamy się z jeszcze inną formą opłat, tzw. wjazdowych: Białoruś, Rosja, Ukraina. W Niemczech za drogi nie płacimy, za to na Litwie płaci się tylko za przewozy pasażerskie i ciężarowe.

Inne cenne uwagi

Dotkliwą sprawą dla Polaków są ograniczenia prędkości, a jeszcze bardziej wysokość kar i bardzo skuteczny system ich egzekwowania. Aby nie narażać się na konsekwencje nadużyć w tym zakresie sugeruję przyjąć zasadę podróżowania w terenie zabudowanym z prędkością 50 km/h. Jest to wielkość obowiązująca w większości krajów. Poza terenem zabudowanym bezpieczną prędkością będzie 90 km/h. Wartości 120-130 km/h to prędkości autostradowe, ale uważajmy na znaki, bo wszędzie zdarzają się wyjątki i odstępstwa.

Znany nam przepis o obowiązku jeżdżenia na światłach przez całą dobę nie jest obowiązkowy w Europie. Dlatego warto sprawdzić przed wyjazdem, jak reguluje tą sprawę dane państwo. Są tu spore rozbieżności interpretacyjne, tak w zakresie pory włączania, jak i warunków niezbędnych do ich użycia. Dla przykładu w Czechach, Chorwacji, Danii, Estonii, Norwegii, Finlandii, Macedonii, na Litwie i Łotwie nie ma problemu - jeżdżą tak jak u nas, czyli przez cały czas. W niektórych krajach światła są tylko zalecane.

Warto wiedzieć jak postępować w razie kolizji drogowej. Na tą okoliczność powinniśmy mieć ze sobą międzynarodowy druk oświadczenia, którego wzorzec można zdobyć z Internetu. Zasady postępowania przy drobnych stłuczkach są podobne, jak w kraju. Podczas zdarzenia wypełniamy druk oświadczenia, a jeśli nie mamy, to bierzemy od współuczestnika wszystkie dane identyfikacyjne kierowcy i pojazdu. W zakresie ubezpieczenia pojazdu niezbędna jest nazwa towarzystwa, numer i ważność polisy. Z takimi danymi należy zgłosić się po powrocie do naszego ubezpieczyciela, który pokieruje nas, co do dalszego trybu załatwiania formalności. Przy dłuższych pobytach warto nawiązać kontakt telefoniczny z własnym towarzystwem, aby upewnić się, czy sprawa nie ulegnie przedawnieniu. Gdy mamy do czynienia z poszkodowanymi lub ofiarami, to zawsze należy wzywać policję, która nada sprawie bieg urzędowy, w dużej mierze zabezpieczający nasze interesy. Z policjantami zasadniczo nie dyskutujmy, bo w wielu krajach są bardzo rygorystyczni. Przy nieuzasadnionych protestach mogą stosować najsurowsze środki, od kar po zatrzymanie auta i ludzi.

A jeśli mowa o wypadku, to trójkąt ostrzegawczy jest niezbędny. Również przy wszelkich nieoczekiwanych zatrzymaniach pojazdu na drodze należy wystawiać trójkąt, w odległości ok.:

• 100 m za pojazdem - na autostradzie lub drodze ekspresowej,
• w terenie zabudowanym - trójkąt można ustawić bezpośrednio za uszkodzonym pojazdem,
• od 30 m do 50 m - poza obszarem zabudowanym.

Linka holownicza podczas użycia powinna być specjalnie oznakowana: biało-czerwonymi pasami albo żółtą lub czerwoną chorągiewką.

Gaśnica powinna:

• być umiejscowiona w łatwo dostępnym punkcie (nie luzem, pod siedzeniem),
• min. 1 kg środka gaśniczego,
• mieć nie przekroczony termin ważności - nalepka homologacyjna na gaśnicy.

Foteliki dziecięce, to wymóg bezpieczeństwa, chociaż jest też uregulowany prawnie przez wszystkie kraje Europy. W zasadzie dzieci do lat 7, a czasem 12 (albo do 150 cm wzrostu) mają podróżować w Europie w specjalnych fotelikach lub siedziskach i to na tylnej kanapie. Brytyjczycy dopuszczają od 3 roku życia podróż na przednim siedzeniu, ale w ściśle określonych warunkach (fotelik i zablokowany air-bag).

Hiszpanie wymagają zapasowych okularów korekcyjnych od kierowców ze słabym wzrokiem.

Rzadko słyszy się, żeby w krajach Europy samochody zagranicznych turystów były poddawane skrupulatnej kontroli w czasie normalnej podróży, ale mimo to, namawiam do uzupełnienia brakujących wyposażeń. Nie stanowią to wielkich wydatków, a prawdę mówiąc, mogą się nam przydać w czasie podróży po obcym kraju. Nie warto toczyć sporów z zagranicznymi funkcjonariuszami (stracony czas i nerwy nie są warte kosztów poniesionych na zakup wyposażeń).

Ostatnio pojawia się coraz więcej stref "zielonych", czyli ekologicznych, zapoczątkowanych przez Niemców w Berlinie i Kolonii. Polega to na konieczności spełnienia przez samochód odpowiednich norm ekologicznych i opłaceniu odpowiedniej stawki, aby wjechać do strefy. Niekiedy wjazd jest ograniczony do określonych godzin (np. Mediolan). Do wjazdu upoważnia odpowiednia nalepka, którą otrzymuje się po przeprowadzeniu w samochodzie odpowiedniego badania technicznego w specjalnej stacji diagnostycznej.

Poruszając się samochodem pożyczonym lub służbowym, warto pamiętać o upoważnieniu do korzystania ze środka transportu. Stosowne porady i dokumenty można uzyskać w oddziałach lub na stronach Internetowych PZM. Upoważnienia można również wystawiać u notariuszy. Nie zapominajmy też, że gdzie niegdzie obowiązują jeszcze paszporty, więc trzeba zaplanować ich wyrobienie, nawet w obrębie Europy, np. Turcja. Warto też zadbać o europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego, którą załatwia się poprzez NFZ. Przydatne są też dodatkowe ubezpieczenia turystyczne. Są one niedrogie, za kilkadziesiąt złoty wykupujemy cały pakiet usług leczniczych, transportowych wraz z kosztami likwidacji następstw nieszczęśliwych wypadków.

Jadąc na Białoruś lub Ukrainę będziemy potrzebować dodatkowe ubezpieczenie, które w Europie wyszło już z powszechnego użycia, a zwie się od dawna "zieloną kartą".

Podobnie jak w poprzednim odcinku na zakończenie przypomnę, że nasz poradnik ma na celu przybliżenie Państwu różnorodności przepisów i wymogów, na które kierowcy powinni zwracać uwagę przed wyjazdem do innych krajów. W tak dużym i złożonym organizmie, jakim jest Europa, wciąż pojawiają się lokalne zmiany przepisów o ruchu drogowym. Dlatego, przed wyjazdem za granicę zalecamy sprawdzanie regulacji prawnych, bezpośrednio w ambasadach krajów, do których zamierzają Państwo wyjechać.

Udanych wojaży i samych pozytywnych wrażeń!

Życzy Wasz Radzio

powrót